Na sali wielkiej i b³yszcz¹cej    Tak jak nocne Buenos Aires    Które nie chce spaæ    Orkiestra stroi instrumenty    Daje znak i zaraz zacznie    Nowe tango graæ    Siedzimy obok obojêtni    Wobec siebie jak turyœci    Wystukujemy rytm    Nie bêdzie tanga miêdzy nami    Choæby nawet cud siê ziœci³    Nie pomo¿e nic       Chocia¿ p³yn¹ ostre nuty    W ¿y³ach p³onie krew    Nigdy ¿adne z nas do tañca    Nie poderwie siê       Bo do tanga trzeba dwojga    Zgodnych cia³ i chêtnych serc    Bo do tanga trzeba dwojga    Tak ten œwiat z³o¿ony jest       Zaleje w koñcu Buenos Aires    Noc tak gêsta jak atrament    A gdy przyjdzie brzask    Co by³o w naszych sercach kiedyœ    Kiedyœ jak œwiec¹cy diament    Ca³y straci blask       I choæ bêd¹ znowu grali    Bóg to jeden wie    Nigdy razem na tej sali    Nie spotkamy siê       Bo do tanga trzeba dwojga    Zgodnych cia³ i chêtnych serc    Bo do tanga trzeba dwojga    Tak ten œwiat z³o¿ony jest