je droeg weer blauw die avond   in een schaduw van zwart licht   er werd geen gat gedicht   met de brief die je me nazond   de tijd draait alles om   wat eerst prachtig was wordt lelijk   en wat je toen zo moeilijk vond   daar denk je niet meer aan   laat je me nog gaan?   wat onaf was blijft wel liggen   je maakt niets ongedaan      couplet:    blauwe ruis    in mn zien en in mn oren   ik wil het niet meer horen   maar het houdt nooit meer op   blauwe ruis    wat je had gaat nooit verloren   het wordt alleen maar harder   en het houdt nooit meer op      je draagt steeds blauw die avond   op het scherm in mn hoofd   in de brief die je me nazond    heb je niets belooft   maar ook niets afgerond   of aangenaam verdooft   blijf ik staren naar de grond      couplet      laat je me nog gaan?   wat onaf was blijft wel liggen   je maakt niets ongedaan      couplet