Rust is er nooit, in mijn slaap niet   En niet als ik meer dan bewust om mezelf heen ren   Tussen de mensen op straat ben ik alleen   En ik praat en ik weet wat ik meen   En wat ik verzin   Het is echt en ik droom tegelijk   Kom in mijn nacht   Kom bij me liggen   Waak met me mee   Geef me de geest   Geef me de geest       Slaap laat me wachten, dus ik fantaseer   Mijn wereld zoals die ook werkelijk is   Er is altijd een waarheid maar hoe je haar ziet   Hangt af van je moed en je blik   Van wat je doet    En wat doe ik,   Dagdromer van beroep?   Kom in mijn nacht   Kom bij me liggen   Waak met me mee   En geef me de geest   Geef me de geest       Hoe minder ik slaap   Hoe dieper ik droom   De dagen gaan trager   Totdat ze stilstaan   En loom denk ik dat ik weet wat het is   Je brengt me steeds weer van mijn stuk   Ik zie scherper en scherper   Dan zie ik niets meer   Heel even maar   Ik noem het geluk   Het grote geluk van de geest       En wat doe ik,   Dagdromer van beroep?   Ik vraag je, ik smeek je   Kom bij me liggen   Waak met me mee   En geef me de geest   Geef me de geest      Breng me de tijd in een fles   Ik geef je mijn bloed   En mijn hoofd op een blad   Dans voor me, naakt   Kom bij me liggen   Waak met me mee   En geef me de geest   Geef me de geest