De 30ste verdieping was voor mij niet hoog genoeg   Ik keek uit over de stad, over het water   Ik zocht naar iets van jou, maar vond alleen iets van mezelf   Het zei me niets, dat was voor later       Ik zat in Parc Guell   Tussen Gaudi's mozaïeken   Zo gebroken en zo bont en blauw   Als alles in mijn hoofd en in mijn hart   De Ramblas op en neer, ik hoorde wel muziek   Maar ik wist dat die voorgoed veranderd was   En er was niets in Barcelona, niets in Barcelona   Er was niets in Barcelona, niets in Barcelona       Meer dan eens dacht ik dat ik je zag in deze stad   Dat je ergens heel even op me wachtte   Aan een tafel in het midden, maar toen ik goed keek was er niets   Een visioen breekt zo in twee bij een gedachte       Ik at op straat   En dronk door diepe dalen   Liet me rijden door de stad   Langs de hoeren en de kroegen en de havens   Van noord naar zuid, maar nergens iets te halen   En ik wist dat ik voorgoed veranderd was   En er was niets in Barcelona, niets in Barcelona   Er was niets in Barcelona, niets in Barcelona       Ooit kom ik terug   Ga ik Picasso achterna   De harde rake streken   Van een zinderend penseel   Een herinnering vooraf   De herinnering aan jou   Aan hoe je er niet was   En hoe je er nooit komen zou   Geschilderd in je favoriete geel   Dan is er iets in Barcelona, iets in Barcelona       Er was niets in Barcelona, niets in Barcelona