We rijden door de nacht,   het licht schijnt voor ons uit   Het ronken van de motor is   meer stilte dan geluid   Ik voel alleen de adem van   de vrienden om me heen   Die warm langs mijn gezicht strijkt,   en ik zie ze één voor één    Iemand neuriet, iemand rookt   Iemand slaapt en wordt weer wakker   En zegt iets tegen mij   Ik schrik op uit mijn gedachten:    Dat niets zo mooi en eenzaam is   Als rijden door de nacht   Dat eindeloos en vredig is   Terwijl je op me wacht    Nu gevoelens en gedachten één zijn   (Eén gevoel, één gedachte)   Zijn we nietig en reusachtig,   even groot als even klein   Dat ik honger heb en moe ben,   en dat dat nooit meer overgaat   En dat het ook niet erg is,   dat maakt het juist de moeite waard    Iemand neuriet, iemand rookt   Iemand slaapt en wordt weer wakker   En zegt iets tegen mij   Ik schrik op uit mijn gedachten:    Dat niets zo mooi en eenzaam is   Als rijden door de nacht   Dat eindeloos en vredig is   Terwijl je op me wacht    Dat niets zo mooi en eenzaam is   Als rijden door de nacht   Dat eindeloos en vredig is   Terwijl je op me wacht