Comm’è stretta 'sta via,   à ‘ggente nun ce.cape,   se fa ‘na prucessione,   ca cammina chianu chianu.   Nun è muorto nisciuno,   nun è 'o santo e nisciuno,   nun se sente 'na voce   e nun sona 'na campana.   E intanto 'o core aspetta   ca s’arapene 'e funtane.      E chiove, n'capo 'e criature,   vulesse arravuglià 'sta luna   cu'na funa   pe m'a purtà luntano,   pe m'a purtà luntano   addò 'o cielo che è cielo nun   se fa mai scuro.      E chiove, n'terra c nisciuno,   vulesse cummannà pe   spremmere ‘e dulure   dinto a 'stu ciummo amaro,   ca nun canosce ‘o mare,   pecchè 'o mare è luntano   eppure sta vicino.      Comm’è 'llonga 'sta via,   pecchè nun sponta mai,   se perde dint' 'e 'pprete,   'mmiezo 'e carte arravugliate,   sotto 'a l'evera 'e muro   ca s'arrampeca e 'ggiura,   'e jastemme de'juorne,   ‘e serate senza pane.   E intanto 'o core aspetta   ca s'arapene 'e funtane.   E chiove, n'capo 'e criature,   vulesse arravuglià 'sta luna   cu ‘na funa   pe m'a purta luntano,   pe m'a purta luntano   addiò 'o cielo che è cielo nun   se fa mai scuro.      E chiove, n'terra e nisciuno   vulesse cummannà pe spremmere ‘e   dulure   dinto a 'stu ciummo amaro,   ca nun canosce ‘o mare,   pecchè 'o mare è luntano   eppure sta vicino.      Dinto a 'stu ciummo amaro,   ca nun canosce ‘o mare,   pecchè 'o mare è luntano   eppure sta vicino.