Eirigh Is Cuir Ort Do Chuid Eadaigh Coiriu         Eirigh 's cuir ort do chuid 閍daigh    Go mbearraidh mfé–•n do ch鷏    Go dtmuid 'soir easpag na hè’³rne    Go gceangaltar m'gus t   Bhgr's cion agam fé–•n ort    A chuid 'en tsaol 閍laigh liom    'S nach duine dona gan ché–•ll    A scarfadh ché–•le sinn    Cuirimse croar a' phé«Žadh    'S ar bhuachaill骻a an tsaoil    N醨bh fhearr d骹a cail韓 deas 骻 acu    Nbean agus puntalé–•    O韈he mh髍 fhada sa gheimhreadh    N醨 dheas bheith 'sé·Šradh lé–•    'Bhfarras a' chailleach 'srannfa   'S 'tarraingt a' plaincead lé–•    DM醝rt a rinneadh mo chleamhnas    Mo chreach 's m'amhgar g閍r    Ghlac mise comhairle mo mhuintir    'S pairt mh髍 do m'aimhleas    Pé«Žadh mise gan amhras    Ar shamhailt do mhnaoi gan scé–•mh    'S n韑 aon chail韓 dgcasfasa ghleann damh    Nach rachainn 'un cainte lé–•    Nuair a thé–•mse 'un Aifrinn DDomhnaigh    'Sfhiafra韔s gach 骾gfhear daom    'Chormaic, an bhfuil tusa pé«Žta?    Nan air韔nn tan 骾ge 'cho韈h'?    'Sabraim is deirim fé–•n leofa    Go n'aireochainn go m髍 fa-raor    'S an mé–•d agaibh atgan pé«Žadh    Gur agaibh atsp髍t an tsaoil    Ach gheobhaidh mhata 'gus br骻a    Agus é–•reochaidh m骻 arais    Agus rachaidh mamach go Gleann Domhain    Sin an 醝t a bhfuil m髍醤 ban    Go bhfaghaidh mcail韓 deas 骻 ann    A shi鷏as a' réª' go glan    'S n醨bh fhearr liomsa leis na mnm髍a    Ncailleach Ghleann Domhain 's a ba