Het is dus toch zover gekomen   Dat jij hier naast me ligt   En in de schemer van de ochtend   Kijk ik naar je gezicht   Je bent dezelfde maar toch anders   Ik heb je zolang niet gezien   Je bent ineens geen kind meer   Maar zo mooi en minstens zeventien      Oe belle Hélène   Hélène ma belle      Oe belle Hélène   Hélène ma belle      Ik weet niet of het goed of slecht is   Dat ik met je vrijen wou   En wat een ander ook mag zeggen   Ik vond het fijn bij jou   Zoals je naast me ligt te slapen   Zo heb ik jou nog niet gezien   Je lijkt ineens geen kind meer   Maar zo mooi en minstens zeventien      Oe belle Hélène   Hélène ma belle   Oe belle Hélène   Hélène ma belle