Ik veeg de tranen van m'n gezichtJe hebt nog steeds
De hele wereld is gekWe leven hier met miljardenGeel, blank
Vaak wegDagen niet thuisNiet meer genietenVan de rust in huis't
Ik lig op m'n rug in het gras
en aanschouw de
Ik denk aan wat je voeltIk denk aan hoe je
Kan iemand me vertellenWanneer een schutter rustWanneer de boog zich
Denk aan mijWaar het leven je ook brengtEn voel je
Zacht als een bries die ritselt door de bomenVormen mijn
Ik had alles voor elkaar't hele boek was uit en
Steeds als ik je zie lopenDan gaat de hemel een
Ochtendschemer danst over je lichaamEn spiegelt in het raamWat de
Even parkerenVoor het caféAfstandsbedieningDaar speelt ie binnen meeZie je die
Ze was die dag gevallenNet toen hij het zagHij hielp
Ik wat koffie en de ochtendkrantIk loop de trap op
Alles wat voor mij van waarde wasIs waardeloos gewordenNeem mijn
» More on Borsato Marco