Ik lag in de zon in de zomer   ik lag in de zon in het gras   Jij kwam langs ik herinner het mij   alsof het gisteren was   je reed nog niet met de wagen   En je brommer was al wekenlang stuk   Je zei ik kon toevallig met    mijn zuster mee   Ik dacht da's wat je noemt een geluk   We hebben hier ook een gemeentepark   stamelde ik hees   Daar gingen we heen en   we zegden niets   alleen maar wat clichés   en ik vond jou prachtig in het blauw      Pas na een jaar of elf   zouden we trouwen   Oorspronkelijk alleen voor de wet   Maar om de kerk in   het midden te houden   Deden we alles en daarna een buffet   De schepen van de burgerlijke stand   speelde mooi toneel   En een witte jurk leek ons overbodig   want die zag je al zoveel   Dus vond ik jou prachtig    in het blauw      Nog een stuk of elf jaren later   vanop een bootje in de Middellandse Zee   Sprong je bloot met de kinderen    in het water   Ze konden zwemmen    dus dat viel gelukkig mee   ik herinnerde me toen iets   dat ik indertijd   bij Professor Vanderkerken las   Dat een plotseling besef   van de oneindigheid   een esthetische ervaring was   En ik vond jou wondermooi    in al dat blauw   Ik vond jou prachtig in het blauw      Ik herinnerde me toen iets   dat ik indertijd   bij Professor Vanderkerken las   Dat een plotseling besef   van de oneindigheid   een esthetische ervaring was   En ik vond jou wondermooi   in al dat blauw   Ik vond jou prachtig in het blauw   ik vond jou prachtig in het blauw