Etter lynets tordenrøst   etters vindens myke fall   etter klokkeslag og åndedrag -   en stillhet ren og sval -      Puster inn, puster ut -   natten er stille   etter verdens strev -   legger dis som en duk   og tvinner av måneskinn   spindelvev.      Noen tanker slipper fri   byens dype sår kan gro   med sitt hjerte stengt og smil forvrengt   har dagen ingen ro.      Puster inn, puster ut -   natten er stille   etter verdens strev -   legger dis som en duk   og tvinner av måneskinn   spindelvev.      Natten er en strand,   i et hav av larm og støy   finner vi vår øy -      puster inn, puster ut   nå er du stille   ser på meg på ny,   ingen lyd, ingen lys   som blender ditt ømme syn      Puster inn, puster ut -   natten er stille   etter verdens strev -   legger dis som en duk   og tvinner av måneskinn   spindelvev?