Niemand ter aarde weet hoe het eigelijk begon   Het droevige verhaal van de nozem en de non   Van de nozem en de non      Vroeg in het voorjaar ontmoetten ze elkaar   Hij keek in haar ogen en toen was de liefde daar   Ja, toen was de liefde daar      Sterk is de liefde, tijdelijk althans   De non vergat haar plichten en zelfs haar rozenkrans   Ze vergat haar rozenkrans      Met zijn zonnebril en zijn nauwe pantalon   Verwekte onze nozem de hartstocht van de non   Ja, de hartstocht van de non      Het is wel te begrijpen, het gebeurt toch elke dag   De nozem was verloren toen hij in haar ogen zag   Toen hij in haar ogen zag      Ze liepen in het plantsoen in de prille lentezon   En kussen bij de vleet kreeg de nozem van de non   Kreeg de nozem van de non      Een zekere juffrouw Janssen sloeg hen gade door de ruit   Ze wist niet wat ze zag en haar ogen puilden uit   Ja, haar ogen puilden uit      Een zekere heer Pieterman keek neer van zijn balkon   Hij keek stomverbaasd naar de reacties van de non   De reacties van de non      Leve de liefde, zei Pieterman galant   Maar juffrouw Janssen, die belde naar de krant   Ja, die belde naar de krant      Maar daar dacht eenieder dat ze het maar verzon   Dus ging ze naar de kapelaan en verklikte daar de non   En verklikte daar de non      Dat, zei de kapelaan, is weer des duivels werk   Zo gauw ik er niet bij ben, belazert hij de kerk   Dan belazert hij de kerk      Dankzij juffrouw Janssen en de kapelaan   Maakte de politie er een einde aan   Ja, er kwam een einde aan      Want ze liepen namelijk zomaar op het gras   En de politie zei dat dat verboden was   Dat het gras verboden was      De non en de nozem, die gingen op de bon   Een schop kreeg de nozem, de zenuwen de non   Ja, de zenuwen de non      Niet om het een of ander, maar omdat het niet kon   Eindigde de liefde van de nozem en de non   Van de nozem en de non      Volgens Aristoteles weegt een zoen niet zwaar   Letterlijk uitstekend, figuurlijk zelden waar   Vraag de non er maar eens naar