[Dice la leyenda que en la víspera de la noche de todos los santos, en el Monte del Gozo, en un claro del bosque, se dan cita las meigas y preparan un brebaje ofreciéndoselo a: "El Peregrino" el cual sonríe y fornica con ellas hasta el alba (avisad al conde Lequio, que aquí tiene curro!!)]      Mouchos, coruxas, sapos e bruxas   Demos, trasgos e diaños, espritos das nevoadas veigas   Corvos, pintigas e meigas, feitizos das menciñeiras   Podres cañotas furadas fogar dos vermes e alimañas   Lume das Santas Compañas, mal de ollo, negros meigallos   Cheiro dos mortos, tronos e raios   Oubeo do can, pregón da morte, fuciño do sátiro e pé de coello   Pecadora lingua da mala muller casada con home vello   Averno de Satán e Belcebú, lume dos cadavres ardentes   Corpos mutilados dos indecentes   Peidos dos infernais cús, muxido da mar embravescida   Barriga inútil da muller solteira   Falar dos gatos que andan á xaneira   Guedella porca da cabra mal parida   Con este fol levantarei as chamas de este lume que asemella ao do inferno   Fuxirán as bruxas a cabalo das súas escobas, índose bañar na praia das areas    gordas   ¡Oíde, oíde!   Os ruxidos que dan as que non poden deixar de queimarse na augardente,    quedando así purificadas   E cando este brevaxe baixe polas nosas gorxas   Quedaremos libres dos males da nosa ialma e de todo embruxamento   Forzas do ar, terra, mar e lume, a vos fago esta chamada:   Si é verdade que tendes máis poder que a humana xente, eiquí e agora   Facede cos espritos dos amigos que están fora   Participen con nós de esta queimada      [Letra: Tradicional]   [Música: Txus y Carlitos]