Met een wazige blik  Kijkt hij door het prikkeldraad  Ongeveer zo oud als ik  Als hij op de foto gaat  Gemarteld  Vernederd  Een plaatje, een oorlog van levende beelden  Die na een paar jaar weer vergeelden  Een foto van mensen met tranen op wangen  Heel even door lenzen gevangen  Zomaar een mens  Zomaar een mens  Zomaar een  Met een angstig gezicht  In een grijze lege straat  Allebei haar ogen dicht  Dichtgeknepen voor de haat  Zo jong nog  Zo oud al  De plaatjes, een oorlog van levende beelden  Die na een paar jaar weer vergeelden  De foto's van blikken vol hoop en verlangen  Heel even door lenzen gevangen  Zomaar een mens  Zomaar een mens  Zomaar een lens  De plaatjes, een tijdperk gevangen voor even  Ze komen nog altijd tot leven  De plaatjes, van mannen met tanks en geweren  Te veel om nog echt te choqueren  Zomaar een mens  Zomaar een mens  Zomaar een lens  Zomaar een  Zomaar een mens