Suzanne neemt me mee  Naar een bank aan het water  Duizend schepen gaan voorbij  En toch word het maar niet later  En je weet dat ze te gek is  Want daarom zit je naast haar  En ze geeft je pepermuntjes  Want ze geeft je graag iets tastbaars  En net als je haar wilt zeggen  Ik kan jou geen liefde geven  Komt heel de stad tot leven  En hoor je meeuwen schreeuwen  Je hebt steeds van haar gehouden  En je wilt wel met haar mee gaan  Samen naar de overkant  En je moet haar wel vertrouwen  Want zij houdt al jouw gedachten in haar hand    En Jezus was een visser  Die 't water zo vertrouwde  Dat hij zomaar over zee liep  Omdat hij had leren houden  Van de golven en de branding  Waarin niemand kan verdrinken  Hij zei "Als men blijft geloven,  kan de zwaarste steen niet zinken."  Maar de hemel ging pas open  Toen zijn lichaam was gebroken  En hoe hij heeft geleden  Weet alleen die visser  aan het kruis...  En je wilt wel met hem mee gaan  Samen naar de overkant  En je moet hem wel vertrouwen  Want hij houdt al jouw gedachten in zijn hand    Suzanne neemt me mee  Naar een bank aan het water  Je onthoudt waar ze naar kijkt  Als herinnering voor later  En het zonlicht lijkt wel honing  Waaraan kinderen zich tegoed doen  En het grasveld ligt bezaaid  Met wat de mensen zoal weg doen  In de goot liggen de helden  Met een glimlach op hun lippen  En de meeuwen in de lucht  Lijken net verdwaalde stippen  Als Suzanne je lachend aankijkt  En je wilt wel met haar mee gaan  Samen naar de overkant  En je moet haar wel vertrouwen  Want zij houdt al jouw gedachten in haar hand