Op dienen beruchten dag braken zi het ridderwoord'T is daarom
Wanneer de nacht haar intree doetBetreedt geen sterveling nog dit
Verlaten door haar metgezelWorp zi zichzelf naar beneenHaren geest leeft
Getooid in bladergroen en mosVerrijst hoog boven 't duistere bosVantussen
We wachten tot wij sterven gaanHet leven is voor ons
Witten voorschoot van satijnMaagd weet waar zi moet zijnZi deed
T'is mi al eens nor wor gi goatAls gi ons
Bloed stroomde onder zin ranke stamEn heeft 's mans gezicht
Gaart nu allen rond dit vuurYggdrasil, kan komen ieder uurVerzoent
Laatste moed vergaardNaast zijn sterke zwarte paard Dienen ridder, net
Wankele wielen langs donkere grachtHoefgekletter van paardekrachtIn het donker v
» More on Gotmoor