Het einde van de jaren tachtig    Het einde van een mooie tijd    Ik blijf niet langer op je wachten    Ik heb geen spijt, geen verwijt       De laatste woorden zijn gevallen    Op het slagveld van geluk    Want alle dingen die we voelen    De verwarring maakt het stuk       En ik weet niet of ik je zal missen    Ik weet niet hoe het nu zal gaan    Ik ben alleen    Ik weet alleen    Dat het zo niet verder kon gaan       Je hebt het soms niet in de gaten    Je praat wat minder met elkaar    En op een dag zeg je niks meer    Het is jammer dat het vaak zo moet gaan       Maar ik weet niet of ik je kan missen    Ik weet niet wat ik nu ga doen    Misschien een reis    Noem het een vlucht    Ik moet met m'n gevoel toch ergens naar toe       Langzaam zullen alle dingen    Wel verslijten door de tijd    Dan kan ik weer opnieuw beginnen    Zo gaat het altijd, altijd       Maar ik...       Maar ik weet niet of ik je kan missen    Ik weet niet wat ik nu ga doen    Misschien een reis    Noem het een vlucht    Ik moet met m'n gevoel toch ergens naar toe       Maar ik weet niet of ik je kan missen    Ik weet niet heo het nu zal gaan    Ik ben alleen    Ik weet alleen    Dat je in mijn hoofd blijft bestaan