Bloedrood zijn de muren, jouw levenssap als inkt  Bloedrood zijn mijn handen die jou hebben verminkt  Bloedrood zijn je tieten, die heuveltjes zo zacht  Bloedrood is je vleesschacht waarin ik je verkracht    Abnormale haat  En mijn zwarte zaad  Veroorzaken jouw leed  Het ergste is geweest, wees maar blij  Je bent gestorven    Bloedrood zijn je tieten, die heuveltjes zo zacht  Bloedrood is je vleesschacht waarin ik je verkracht  Bloedspoor op mijn wapen  Het scheermes kerft tot op het bot  Terwijl je huid langzaam wegrot    De maalstroom van vlees en bot komt op gang met mijn moordlusten  Je bent al dood, maar mijn wrok staat mij niet toe jou te laten rusten    Grafschrift ingekerft als ultieme vloek  Mijn kunstwerk met jouw lijf als doek  Het blinkende staal waarmee je bent onthoofd  Kleurt nu langzaam je rug bloedrood    Door je hart uit je borstkas te rukken  En het spoor op de vloer  Weet ik dat je nageslacht nooit zal bestaan