Det er lenge til sola står opp    frå bak havet der hu bur    drikker vann frå en mørkeblå kopp    mens blikket møter mur       Deler vatnet mitt kun med meg sjølv    men eg er ikkje særlig tyste    eg trur ikkje nogen har gjort dette før    eg er vel blant de første       Kanskje du kunne komt på besøk    opp trappå gjønå mørket    eg sko ikkje sagt noge om du lukta løk    eller om du gjekk i dørken       For me trenger ikkje gjer nogen ting    kan sjå på månen når han skinner    masse skygger som danser omkring    til di plutselig forsvinner       Ingen trenger vær redde    ingen trenger vær redde nå    ingenting er på ferde    kjenner en som passer på       Men koss kan du veta at eg har lyst    til å få besøk av deg nå    oppi trappå der er det heilt tyst    og på dørå banke ingen på