Kalamaria na zamku:   Ach pane wzacny, wzpominate   na wase slowa wabiwa?   I pozwani - tak me tu mate   a se mnou prosba tryzniwa.   Muze byt, ze neskromne   ja prani zrowna mam,   jedno je wsak nesporne   ze wdecna budu Wam.   Satrapold:   Wzdyt nebyt Was, tak zda se   by po mne slehla zem,   tu kazde prani Wase   jest pro me rozkazem.   Kalamaria:   Ja nezadam si hriwen wzacnych,   ni draheho kameni,   jen swobodu kdyz racte wratit   Atramentowi.   "Satrapold":   On odpykat si winu ma   za jazyk swuj tak zpozdily...   Kalamaria:   Ze pil - jen tim jsem winna ja,   sklenky mysl zkalily.   "Satrapold":   Toz stan se tedy po twe wuli,   kdyz Satrapold swe slowo dal.   Wsak neco tez mi slibis k wuli-   by s ducharenim skoncowal!   Dnes odpoledne na welbloudy   chci Te s sebou wzit,   to abych w lese nezabloudil,   doprowod Twuj mit.   Kalamaria:   W   si se mnou chcete dat?   To ladi dobre s lesni scenou   kdyz jste s kone spad.   Ac zda se mi to prapodiwne,   prece rada wyplnim,   kdyz pomohu tim z kobky temne   - Atramentowi!