Hier in het hoge gras   Kan niemand ons zien   Niemand vraagt zich af waar we zijn   Ik heb me naast je neergelegd   We horen wel auto's   Maar ze zijn ver weg   We hebben alle tijd       Misschien niet de eeuwigheid   Misschien niet de eeuwigheid   Maar lang genoeg voor mij       Ik zie de wolken drijven   En denk aan de afdruk   Van onze lijven naast elkaar   Als we straks opstaan   Dan is het voorbij   Toch gaan we niet weg   We liggen daar nog   Een hele tijd       Misschien niet de eeuwigheid   Misschien niet de eeuwigheid       Wat me straks bijblijft   Maand na maand, jaar na jaar   Niet de lach om je mond   Niet je handen, niet je ogen,   Niet je t-shirt op de grond   Maar de plastic vlinder in je haar       Misschien niet de eeuwigheid   Misschien niet de eeuwigheid   Misschien niet de eeuwigheid   Misschien niet de eeuwigheid   Misschien niet de eeuwigheid   Maar het is lang genoeg voor mij       Daar in dat hoge gras   Kan niemand ons zien