“Veel heb ik gereisd, veel heb ik gezien,   veel heb ik van de Azen ervaren:   wie zijn de maagden die over de zee glijden   met hun scherpzinnig verstand?”   -Vafþrúdnismál 48      Rijdt. . .   Rijdt. . .   Rijdt. . .   Rijdt. . .      De oerstorm zal komen, Ekhart waarschuwt   De ganse nacht zal de storm razen eer hij luwt   Stilte voor de storm, onheilspellende rust   Bange kinderen worden door ouders gesust   De heiden trekt zich wijs terug in zijn huis   De christen drijft spot met het naderend geruis   Maar Latijnse spreuken bieden geen soelaas   Tegen het machtige, woeste, heidense geraas      Een wilde werveling in de duistere nacht   Wodan rijdt aan het hoofd van de Wilde Jacht   Zijn achtbenig paard raast door de wolken   Ziet hoe woeste horden de lucht bevolken      Wodan rijdt – de Wilde Jacht   Wodan rijdt – gehuil in de nacht   Wodan rijdt – de christen beeft   Wodan rijdt – het verleden herleeft      Dolende zielen volgen Wodan in de lucht   Blaffende honden zorgen voor veel gerucht   Dienaren der kruisgod worden meegesleurd   Hun heer machteloos, hun leven verbeurd      Wodan rijdt – de Wilde Jacht   Wodan rijdt – gehuil in de nacht   Wodan rijdt – de christen beeft   Wodan rijdt – het verleden herleeft      De storm vernietigt mens en dier, have en goed   De onnozele spottenden betalen met hun bloed   Maar de heiden heeft verstandig respect voor de wind   En wederom is de Zegevader hem goed gezind      Wodan rijdt – de Wilde Jacht   Wodan rijdt – gehuil in de nacht   Wodan rijdt – de christen beeft   Wodan rijdt – het verleden herleeft      Wodan rijdt – de Wilde Jacht   Wodan rijdt – gehuil in de nacht   Wodan rijdt – de christen beeft   Wodan rijdt – het verleden herleeft