to już jest koniec - nie ma już nic   jesteśmy wolni - możemy iść   to już jest koniec - możemy iść   jesteśmy wolni - bo nie ma już nic      to już jest koniec - nie ma już nic   jesteśmy wolni - możemy iść   to już jest koniec - możemy iść   jesteśmy wolni - bo nie ma już nic         robaczek w swej dziurce jak docent za biurkiem   i pszczółka na kwiatkach jak kontrol w tramwajach   tak dłubie i gmera, napisze, wymyśli   obejdzie w około, zabrudzi wyczyści   i krzaczek przy drodze i brat przy maszynie   jak noga w skarpecie - sprzedawca w kantynie   kamyczek na polu i strażnik na straży   lodówka wciąż ziębi, kuchenka wciąż parzy   a po co, a po co tak dłubie i dłubie    a za co, a za co tak myśli i skubie   i tak się przykłada i mówi z ekranu   i bredzi latami, wieczorem i rano      to już jest koniec - nie ma już nic   jesteśmy wolni - możemy iść   to już jest koniec - możemy iść   jesteśmy wolni - bo nie ma już nic