O ptaszki, o kwiatki, o rosê,    O chmurki targane wietrzykiem.   O nocy co usz³aœ z t¹ bos¹    Z ksiê¿yca we w³osach grzebykiem.      O ca³a naturo odwieczna,    Me têtno budz¹ce swym têtnem.   Pozdrawia ciê córa twa wdziêczna,    Panienka z temperamentem.      Nie pozwól krwi tak p³on¹æ by,    Spali³a mnie ze szczêtem.   Niech darzy mnie, nie ka¿e mnie    Mój los temperamentem.      O cia³o niesforne i m³ode.    Bogate w aluzje przejrzyste.   O ramion wymowo i bioder    I wy etc. me wszystkie.      O cia³o ty mój upominku    Na gwiazdkê od Bozi przyjête.   O cia³o œwi¹teczna choinko    Panienki z temperamentem.      Ach nie daj krwi tak p³on¹æ by,    Spali³a mnie ze szczêtem.   Niech darzy mnie, nie ka¿e mnie    Los tym temperamentem.      Panowie, loterio fantowa    Z wiecznymi szansami na przysz³oœæ.   O wy co mi przesz³o ju¿ do was    I wy co mi jeszcze nie przysz³o.      Ach ¿ycie mieæ wami zasnute    Jak pe³en baranków firmament.   A potem odbywaæ pokutê    Staruszki za jej temperament.      Wspominaæ czas weso³ych    Gwiazd, ksiê¿yce uœmiechniête,   Bledziutki œwit, leciutki wstyd    Za noc z temperamentem.