Zonder iets te zeggenMaar met een groot gevoelTrek ik de deur dicht achter mijn gedachtenZonder iets te hopenLaat ik de boel de boelLaat voortaan alles op me wachtenDe klok verslikt zich in mijn ritmeHet ritme van mijn hart is wild en uit de maatWat een leven, wat een leven!En wat ermee te doen?Het voelt als wachten op een wonderWat een lven, wat een leven!Is het blØ f dat ik je zoen?Of kan ik gewoon niet langer zonder?Soms zijn we vreemdenSoms ook geliefden van elkaarZonder mooie woordenMaar met een groot gevoelLach je me toe en je neemt mijn lot in handenEn zonder na te denkenWeet jij wat ik bedoelIk voel het heilig vuur spontaan ontbrandenDe klok verslikt zich in mijn ritmeHet ritme van mijn hart is wild en uit de maatWat een leven, wat een leven!En wat ermee te doen?Het voelt als wachten op een wonderWat een leven, wat een leven!Is het blØ f dat ik je zoen?Of kan ik gewoon niet langer zonder?Soms zijn we vreemdenSoms ook geliefden van elkaarWat een leven, wat een leven!En wat ermee te doen?Het voelt als wachten op een wonderWat een leven, wat een leven!Is het blØ f dat ik je zoen?Of kan ik gewoon niet langer zonder?Soms zijn we vreemdenSoms ook geliefden van elkaar