(tekst: Peter Slager / muziek: Paskal Jakobsen & Peter Slager)Ze stonden nog te zwaaienIn het veel te kleine deurgatIk keek niet achterom:Want wat voorbij is is voorbij…Ik trek m'n voeten uit de kleiEr staat welkom op de deurmatMaar dat is niets voor mijIn de schaduw van de brugDroeg ik alles op m'n rugMaar ik neem het in de handIn de schaduw van de brugEén stap verder, twee terugIk ga naar de overkantZe staat naar mij te zwaaienIn gedachten kus ik haarIk kijk nooit ver vooruitMaar droom ons altijd bij elkaarZe staat reikhalzend bij het raamEn verwelkomt mij met liefdeAls ik aankom na mijn reisIn de schaduw van de brugDroeg ik alles op m'n rugMaar ik neem het in de handIn de schaduw van de brugEén stap verder, twee terugIk ga naar de overkantIn de schaduw van de brugWaar ik vroeger weg kon kruipenVoor wat ik niet begreep,Niet wilde weten bovendienIn de schaduw van de brugWerd het steeds een beetje kouderEn ik moest voelen in het donkerKon geen hand voor ogen zienIn de schaduw van de brugDroeg ik alles op m'n rugMaar ik neem het in de handIn de schaduw van de brugEén stap verder, twee terugIk ga naar de overkant