Op het strand van Ameland   was hij als zuigling aangespoeld   overboord gegooid   op een reddingsboei gebonden   hij had zich op de golven   als in de baarmoeder gevoeld   en schreeuwde tot hij   door een jutter werd gevonden      Ameland sprak schande van de jutter   een zonderling die leefde van de wind   die al de raarste dingen had gevonden   hoe kwam die jutter nu weer aan dat kind   als hij er daags op uitging om te jutten   moest de vondeling altijd met hem mee   en toen die na een jaar begon te praten   was zijn eerste woordje: zee      Op het strand van Ameland   speelde de kleuter jarenlang   de jutter was zijn meester   die hem wijze lessen leerde   hij stond wijdbeens in het zand   was voor de woeste zee niet bang   en schreeuwde net zo lang   tot de vloed zich keerde      Ameland sprak schande van de kleuter   de vondeling die schreeuwde als de wind   hoe was het in vredesnaam toch mogelijk   dat de zee zich terugtrok voor een kind   wat hij riep zou niemand kunnen zeggen   dat was uit de verte moeilijk te verstaan   en toen ze het de jutter vroegen zei die   volgens mij roept hij: ik kom eraan.      Ik kom eraan ik kom eraan   zee wind zon oceaan   ik kom eraan      Op het strand van Ameland   stond hij als knaap in de avondzon   hij zei geen woord   begon zich langzaam uit te kleden   de vloed kwam hem tegemoet   hij zag alleen de horizon   nog eenmaal draaide hij zich om   liep toen de zee in      Ameland sprak schande van de jongen   die naakte zonderlinge vondeling   men had zich boven op het duin verzameld   omdat men voelde dat er iets gebeuren ging   en toen begon hij plotseling te schreeuwen   zo hard dat het tot aan de duinen klonk   nog even zagen ze hem op het water lopen   voor hij in de diepte zakte en verdronk      Ik kom eraan ik kom eraan   zee wind zon oceaan   ik kom eraan   Ik kom eraan