AIDA      Ik weet wat zij vragen van mij...   en huiver;   ze willen dat ik sterk ben en compleet,   en dat ik volwassen en wijs en zuiver   de dingen zal doen die mijn   vader deed.   Maar wat kan ik nu nog aan goeds   voor ze doen?   Niet genoeg...   nooit genoeg.      NUBIERS      Aida! Aida!   Onze wens ik klein:   een leven lang leiding,   wilskracht, wijsheid.   't Is misschien onbescheiden,   maar minder kan 't niet zijn,   Aida! Aida!      NEHEBKA      Hij zou van brokaat en van goud   moeten wezen   en goud en brokaat zijn voor ons   niet te koop,   maar draag hem in al zijn   wanhopige schoonheid;   Uw mantel van liefde,   Uw mantel van hoop,   en breng ons verlossing en maak   ons weer vrij...   Neem 'm aan!   Neem hem aan!      NUBIERS      Aida! Aida!   Onze wens is klein:   wij verlangen een leven lang   leiding, wilskracht, wijsheid.   't Is misschien onbescheiden,   maar minder kan 't niet zijn.   Aida! Aida!   Aida! Aida!   Aida! Aida! Aida!      AIDA      Wat zij van mij vragen is dwaas,   en bijna   onmogelijk hoopvol, en toch,   ik voel:   de droom die zij dromen is ook   de mijne,   wij reiken naar 'n eender   gezamenlijk doel.   Het vuur dat nog smeult in de as   van weleer   is genoeg. Is genoeg!   Is genoeg.      NUBIERS      Aida! Aida!   Aida! Aida!   Aida! Aida! Aida!      AIDA      't Is genoeg!