MEREB       Ik sleet mijn kinderjaren   in Uw geboortestad.   Meedogenloos en onverwacht   kwam oorlog op ons pad:   Egyptenaren overal,   wij werden weggevoerd.   U heeft het zien gebeuren,   ik zie: U bent geroerd...   Ja, ik ken U,   o, ik ken U.      Toch was tot aan die morgen   bevoorrecht ons bestaan,   in veiligheid en weelde,   want mijn vader had een baan   als raadsman van de Vorst, jawel,   dat zegt U iets misschien,   per slot bent U zijn dochter...   Dat had ik zo gezien.   Ja, ik ken U,   o, ik ken U.