Pan fyddair’r nos yn alau,    A llwch y ffordd yn wyn,    A’r bont yn wag sy’n croesi’r dwr   Difwstwr ym Mhen LlynO’er    Y tylluanod yn eu tro    Glywid o lwyncoed Cwm y Glo       Pan siglai’r hwyaid gwyltion   Wrth angor dan y lloer   A Llyn y Ffridd ar Ffridd y Llyn    Trostynt yn chwipio’n oer,    Lleisio’n ddidostur wnaent I ru    Y gwynt o Goed y Mynydd Du       Pan lithrai gloyw ddwr Glaslyn    I’r gwyll, fel cledd I’r wain,    Pan gochai pell ffenestri’r plas    Rhwng briglas lwyn’r brain    Pan gaeai syrthni safnau’r cwn    Nosai Ynys for yn eu swn       A phan dywlla’r cread    Wedi’I wallgofddydd maith    A dyfod gosteg diystwr    Pob gweithiwr a phob gwaith    Ni bydd eu Lladin ar fy llw    Na llon na lleddf "Tw-whit, Tw-hw"       (Translation:)   When night was lit by moon-glow    And dusty roads lay white   The empty bridge bestrode the stream   water’s gleam so bright   The owls were heard eachone in turn   From Cwm y Glo across the burn.      When wild ducks swayed at anchor   Beneath the moonbeams bold,   When moaning wind it’s woe did sing,   Whipping the wavelets cold,   Pitiless was their hooting then   From Myndd Du across the glen.      When gleaming Glaslyn glided   Through dusk, like sword to sheath,   When distant mansions’ windows glowed   Through shadowed woodland’s wreath,   When sullen silence stunned the hounds   Ynysfor’s night fell to their sounds.      And When the worlds shall darken   Ended their frantic day.   And when the stealthy stillness minds   All mankind’s work and play   Still shall their Latin sound ‘tis true.   Nor glad nor sad, "Tu whit, tu whoo"