Gdzies w hotelowym korytarzu krótka chwila    Splecione rece gdzies na plazy oczu blysk    Wyslany w biegu krótki list    Stokrotka sniegu dobra mysl    To wciaz za malo, moje serce zeby zyc.       Uciekaj skoro swit,    Bo potem bedzie wstyd,    I Nie wybaczy nikt    Chlodu ust twych.       Deszczowe wtorki które przyjda po niedzielach    Kropelka zalu której winien jestes ty    Nie prawda ze tak mialo byc    Ze tak warto w byle pustke isc    To wciaz za malo, moje serce zeby zyc.       Uciekaj skoro swit,    Bo potem bedzie wstyd,    I Nie wybaczy nikt    Chlodu ust, braku slów.    Uciekaj skoro swit,    Bo potem bedzie wstyd,    I Nie wybaczy nikt    Chlodu ust twych.       Odloty nagle i wstydliwe, niezabawne    Nic nie wiedzacy a zdradza pies czy mis    ¯aony, chuda kwiatów kisc    I nowa zluda, nowa nic    To wciaz za malo, moje serce zeby zyc.       Uciekaj skoro swit,    Bo potem bedzie wstyd,    I Nie wybaczy nikt    Chlodu ust, braku slów.    Uciekaj skoro swit,    Bo potem bedzie wstyd,    I Nie wybaczy nikt    Chlodu ust twych.