Er zijn zo van die dagen
dat een zwerver in me
Langzaam komt ze dichterbij
ze bestelt een lach van mij
en ze
Ik hoor een stem recht uit de hel:
Wat ben je
Soms wil je van de wereld verdwijnen,
je voelt je anders
is dit een somber teken
want het is zo stil
de klokken
Liefde is weerloos
Liefde is hopeloos koud
als ik jou niet heb
Je
Regen geselt onze ramen, maar ik lig hier warm
in de
De haan zal kraaien.
Maar niet meer voor mij.
Wie wil beroemd
ik voel de rust
ik voel me vrij
want ik hoor bij
Ik praatte me suf, dat was niet eens nodig.
Je wist
In een hemd dat je niet herkent
Pronk je op die
