Er zijn zo van die dagen   dat een zwerver in me leeft    ik moet naar buiten breken   ver weg van al wat mij omgeeft   dan kan ik niets verdragen    loop nerveus en overstuur   in m'n bloed klopt verlangen   naar onstuimig avontuur      Het kan opeens gebeuren   en het valt zo plots op mij   geen mens houdt mij nog tegen   zelfs m'n liefste, zelfs niet jij   ik kan het niet verklaren   't is een gloed die smelt en brandt   ja los wil ik me scheuren   los van elk gezond verstand      Het zijn bergen en ravijnen   of een zaal van duizend man   of de hitte van woestijnen   die ik graag bedwingen zou      Dan scheur ik door de nacht   door de hitte die me slaat   een dorre witte vlakte   die me naar de eindstreep jaagt   dan luwt opeens de storm   een rust die mij herschept    onpeilbaar is de vreugde   als je iets veroverd hebt      Het zijn bergen en ravijnen   of een zaal van duizend man   of de hitte van woestijnen   die ik graag bedwingen zou      'T is een beest dat wild te keer gaat   dat m'n angsten overstemt   het gevaar dat me uitdaagt   Koen ik wil dat jij me temt      Dan wenkt opnieuw de haven   van een huis waar ik verblijf   dan proef ik weer de liefde   van haar zoete warme lijf   vind ik opnieuw de kant   van het leven dat zich schrijft   tot dat de onrust wakker wordt   en mij weer naar buiten drijft      Naar de bergen en ravijnen   of een zaal van duizend man   of de hitte van woestijnen   die ik graag bedwingen zou      'T is een beest dat wild te keer gaat   dat m'n angsten overstemd   het gevaar dat me uitdaagt   Koen ik wil dat jij me temt      nananana nanananana nananana