Pan fyddai'r nos yn olau,  A llwch y ffordd yn wyn,  A'r bont yn wag sy'n croesi'r dur  Difwstwr ym Mhen Llyn,  Y tylluanod yn eu tro  Glywid o Lwyncoed Cwm y Glo.    Pan siglai'r hwyaid gwylltion  Wrth angor dan y lloer,  A Llyn y Ffridd ar Ffridd y Llyn  Trostynt yn chwipio'n oer,  Lleisio'n ddidostur wnaent i ru  Y gwynt o Goed y Mynydd Du.    Pan lithrai gloywddwr Glaslyn  I'r gwyll, fel cledd i'r wain,  Pan gochai pell ffenestri'r plas  Rhwng briglas lwyni'r brain,  Pan gaeai syrthni safnau'r cun,  Nosai Ynysfor yn eu sun.    A phan dywylla'r cread  Wedi'i wallgofddydd maith,  A dyfod gosteg ddiystwr  Pob gweithiwr a phob gwaith,  Ni bydd eu Lladin,  Ar fy llw, Na llon na lleddf  Tw-whit, Tw-hw !      Owls    When the night was clear  And the dust on the road was white,  The bridge empty across the silent  Waters of Pen Llyn  The owls were heard in turn  From Llwyncoed, Cwm-y-glo.    As the wild ducks swayed,  Anchored in the moonlight,  And the lake on Ffridd y Llyn  Whipped so cold,  They called without remorse  To the roar of the wind from Mynydd Du woods.    As the clear water of Glaslyn slid  Into the dusk, as a sword in it sheath  And the distant windows of the mansion reddened  Amidst the green branches of the rooks  When fatigue silenced the dogs,  Night fell on Ynysfor to their sound.    And when the creation will darken  After its long mad day  And the ultimate silence befalls  Every worker and every job,  Their Latin tones will I warrant you  Be neither happy nor sad 'Too whit Too hoo'!