zlizujemy z nadgarstków ja twoją ty moją krew jak papierki bladziutcy tym samym stajemy się   nie lękam się nie lękam się póki szepczesz imię me   coraz słabsi szepczemy z całej siły o pomoc ktoś przybiega lecz   nie widzi nas wchłoniętych przez ściany biel   nie lękam się nie lękam się póki szepczesz imię me   dobrowolnie umieramy z miłości każdego dnia pospolita ta śmierć nie zazna kpiny   nie lękam się nie lękam się póki szepczesz imię me