Eg for ut i strid   Då dei framande kom   Eg sloss for min heim og min buskap   Eg kjempa dei ned   Med mitt spjut og min boge   Så dei heime kunne eta og sova      Eg drakk og eg skråla   Eg lo og eg skrøyt   Av mine sigrar, mitt mot og min styrke   Eg fortalde om gullet eg fann   Hjå dei eg slakta ned for fote      Eg vakna brått   Ein kald og mørk morgon   Med buskapen daud og trellane rømde   All mjøden var drukken og venene reist      Då la eg i veg til lovande land   For atter å vende heim med aere   Alle som sto i vegen for meg   Skulle kjenne min styrke og vreide      Ved ein flod sto ein gammal og støl mann   Han vokta ein båt som eg trong   Eg skulle hogge han ned   Men sverdet brast og   Den gamle sto der og flirte      “Fattige tåpe, som aldri har skjøna   At ein krigar skal kjempe mot krigar   Aldri du vinn visst du berre ser fram   Og ikkje inn”   Med eit var den gamle vekk   Og vinden tok med seg båten      Ved bredda sto eg og skua   Men nådde ikkje den andre sida   Då starta kampen mot krigaren   Eg alltid trudde eg kjente