Voorbij, die goeie ouwe tijd    we moeten door, heimwee zonder spijt    deze stad is leger dan ik dacht    wachtend op het vallen van de nacht       Te laat, om er lang bij stil te staan    zijn de jaren te snel voorbij gegaan    holle ogen, in een veel te drukke kroeg    heb ik gekregen, waar ik om vroeg ?       We hebben geen excuus, we hebben geen verweer.    is dit een nieuw begin of misschien de laatste keer    hij heeft ons in zijn macht...    "de duivel van de nacht"       Hij kruipt je langzaam in het bloed    bepaalt je denken, beslist wat je doet    en als het dan eindelijk weer licht wordt in je hoofd    uitgeleefd, verslagen en verdoofd       De rook omsluiert haar gezicht    de deur gaat open, de kroeg al bijna dicht    ik sta op, ze kijkt me vragend aan    zal ik alleen of met jou naar huis toe gaan