Mijn grootvaders klok was een deftige klok, met haar uurwerk goed en sekuur   Zij liep zo geregeld, want negentig jaar al verkondde haar stem reeds het uur   En op grootvaders dag, toen hij 't levenslicht zag, kwam de klok ook het huis in meteen       Maar opeens bleef zij staan, om nooit meer te gaan, toen het doodsuur van d'oude verscheen   Al sinds negentig jaren al   Tik, tak, tik, tak, en zo ging 't een leven lang   Tik, tak, tik, maar opeens bleef zij staan   Om nooit meer te gaan   Toen het doodsuur van d'oude verscheen