Liefste, de nacht is als een gedicht   Vol van mysterie en verlangen   Diep in jouw ogen glanst 't sterrenlicht   Dat mij in boeien houdt gevangen   Oud is 't verhaal en vaak reeds verteld   Maar ach, daar moet je niet om geven   Laat mij als ridder, jouw sprookjesheld   De oude romance doen herleven       Schoon is Amsterdam bij nacht   Hier een pleintje, daar een gracht   Alles licht gehuld in 't waas der oude romantiek   In de helle lampenschijn   Baadt het mooie Rembrandtsplein   Oude poortjes dromen stil verlaten, zo rustiek   Zwijgend staan de oude torens wakend in de nacht   Waar hun klokken zwijgend zingen, and're stemmen zacht   Schoon is Amsterdam bij nacht   Het heeft, als door een tovermacht   Twee verliefde harten tot elkaar gebracht       Liefste, ik heb veel landen aanschouwd   'k Reisde langs bergen en ravijnen   'k Trok door een eenzaam maagd'lijk woud   Dwaalde langs zeeen en woestijnen   'k Was als de mot die, door licht verblind   Steeds weer zijn vleugeltjes verschroeide   Maar ik vond hier, in jouw stad, mijn kind   Eind'lijk de droom die mij zo boeide