Coraz bli¿ej moment    Gdy nie poznam ju¿ siebie    Mo¿e jestem szalona    Mo¿e jestem, nie wiem...       Ten krzew ju¿ nie zakwitnie wiêcej    I bêdzie tak sta³    Cichy i ci¹gle zielony    Tym krzewem jestem ja    Wspomnienia powracaj¹    Kiedy chcê byæ sama    By zatruæ myœl i cia³o    W pó³mroku zasypiania       Coraz mniej ju¿ czujê    Coraz wiêcej wiem    W moich oczach kamienie    A w ramionach cieñ    Zrobiê co tylko ka¿esz    Zrobiê co tylko chcesz    W moich oczach kamienie    A w ramionach cieñ    Zabierasz mnie, gdzie ¿yje noc    Na dno    Za siódmy kr¹g, ze œwiat³a w mrok    Na dno       Gdy w ramionach mych umierasz    I gdy widzê co nas czeka    W tym pó³mroku tonê    Bo myœli jak rzeka    I wiem, ju¿ nie zakwitnê wiêcej    Jak ten krzew pod oknem    Czasami czyjeœ rêce    Kwiat sztuczny przypn¹ do mnie    Gdy nie mam ju¿ na nic si³y    Ostatni p³omieñ to ja    Kiedy idê za Tob¹    Coraz bli¿ej do dna       Robiê co tylko ka¿esz    Robiê co tylko chcesz    Na mym ciele stygmaty    W oczach kamienny sen    Tylko jedno ju¿ czujê    Tylko jedno wiem    ¯e cokolwiek siê stanie    Nie opuszczê Ciê    Dlatego idê wci¹¿ za Tob¹ w noc    Na dno    Za siódmy kr¹g, w truj¹cy mrok    Na dno       Coraz mniej ju¿ czujê    Coraz wiêcej wiem...       Na krzewie obok kolorowy ptak    Gniazdo buduje skrzydlaty    Patrz¹c na niego wspominam jak    Zabra³eœ mi moje kwiaty    Zabra³eœ mi moje kwiaty.....