Ona ju¿ daleka jak zimne s³oñce   Które widzisz we mgle   Nie us³yszy wiêcej nikt tej melodii   Któr¹ odda³eœ jej   Rozstrojonej struny dŸwiêk   Samotnoœci cichy p³acz   Coraz g³oœniej jednak gra niepokorna   Wiecznie g³odna dusza twa      I do biegu zrywasz siê   Choæ z ran jeszcze p³ynie gor¹ca krew   Gdy z gitary œcierasz kurz   Pierwszy uœmiech wolno rodzi siê   Nie ma jej, nie wróci tu   Nowy g³ód do przodu pcha   Dzieñ jak œwieca topi siê   Krzyczy zmarnowany czas      Nie pytaj mnie co robiæ   Biegnij, ratuj siebie   Nie pytaj mnie gdzie sens   Bo ja tak¿e tego nie wiem   Nie pytaj, biegnij szybciej   By serce twe nie spa³o, nie   Ju¿ coraz wiêcej wiesz   Lecz ci¹gle czegoœ ma³o jest      Jak pijany chodzisz tym   Co przynosi ka¿dy nowy dzieñ   Tyle smaków, tyle barw   Poœród nich jej obraz blednie jak sen   Choæ to niebezpieczne jest   Idziesz coraz g³êbiej w las   Coraz szybciej krêci siê   Szpula z filmem w którym grasz      Nie pytaj mnie co robiæ   Biegnij, ratuj siebie   Nie pytaj mnie gdzie sens   Bo ja tak¿e tego nie wiem   Nie pytaj, biegnij szybciej   By serce twe nie spa³o nie   Ju¿ coraz wiêcej wiesz   Lecz ci¹gle czegoœ ma³o jest