Zittend bij het raam   Ik kijk naar al die mooie mensen   Ze gaan uit   Ze gaan naar huis   Je weet het niet   Zo langzaam als het regent   De verliefden doet het niets   Laat niemand ze vertellen dat het giet      Maar degene die alleen gaan   Weggedoken in hun jas   Zij die gaan omdat ze ergens moeten zijn   Ze kleuren beter bij de liedjes die de barvrouw ons draait   Rustig, als het zesde glas wijn   Er blijft een vrouw staan voor het raam   Lijkt of ze wil dat ik iets zeg   Het zou hier Brussel moeten heten   Was ik eindelijk eens weg      Zittend bij het raam   Ik kijk naar al die mooie mensen   En af en toe keken ze terug   Maar vaker niet   Binnen gaan de jassen aan   De glazen leeg   De mensen staan   Eenentwintig gulden staan we quitte      En ik ga mee met wie alleen gaan   Weggedoken in mijn jas   Niemand slaapt   De eenzame die lacht   Ik ga links want ik moet rechts   En we gaan nog niet naar huis   Ik speel Brusseltje vannacht      Er zit een dame voor het raam   Lijkt of ze wil dat ik iets zeg   Het zou hier Brussel moeten heten   Dan was ik eindelijk eens weg