Ik kom pas als je liggen gaat   Je klaar bent voor de nacht   Ik kom in beelden, in fragmenten   Hard, ineens en onverwacht      Ik kom terwijl je uit het raam kijkt   Van je favoriet café   Ik zal er zijn zodra je even denkt   'Ik heb er vrede mee'      Als je eens rustig over zee kijkt   En je denkt: 'nu heb ik rust'   Heb ik je onverwachts en zachtjes   keihard op je ziel gekust      Je noemt me oud verdriet   Doe wat je wilt   (maar) Zo vreselijk oud ben ik nog niet      Ik kom het liefste als je luistert   Naar een onverwacht mooi lied   Ik kom pas kijken, weken, maanden   Na het echte groot verdriet      Ik schuil in weggestopte foto's   Iets wat je vindt onder de bank   En echt ik ben niet te verdrinken   Ik schuil het makkelijkst in drank      Ik kom soms midden in het lachen   Dat zo overgaat in huilen   Het zijn precies dezelfde tranen   Die alleen maar van hun namen ruilen      Je noemt me oud verdriet   Doe wat je wilt   (maar) Zo vreselijk oud ben ik nog niet      Maar het liefste kom ik 's nachts   Als je niet slapen kan   Juist dan, juist dan