Så grå var ingen vår vel før   Som våren i år   Det er som om sjølve ljoset blør   Av hemmelege sår   Sola skinner, men i vinterblåst   Den kuldsker også den   Ein likkvit flekk av sjelefrost   Har merka land og menn   Det isnar over skog og myr   Grått ligg land og hav   Det er som med kvar dag som gryr   Dei daude steig av grav   Ja, det er våren frå i fjor   Som spøkar, går igjen   Bleik, blodig og dødningsflor   Ja, det er atter den   Dei møter oss så bitter kjent   Den vårens bleika drag   Dei stirar på oss ufråvendt   Kvar ny og bitter dag   Det mørknar kveld, det grånar gry   Så bleikt og utan smil   Det er som kvar dag på ny   Den niande april      Ein vår som ingen sumar fekk   Skal frelaus gå igjen   Som gjenferd bakom ord og blikk   Hjå alle norske menn   Men denne bleike gjenferdsvår   Står brennande i knopp   Med arr ved arr, med sår ved sår   Som dagleg spring opp   Hald ut, hald ut, blir alder trøytt   La bak kvart knoppet arr   Vår framtid bruse sumarheit   Frå hjartas offerkar   Til dagen kjem, timen slår   Er kvar dags doven kvil,   Kvar dag du feig og motlaus går,   Ein niande april