Jarnnetter nærmar seg   Stivna står skogen og bier   Over dei langsynte lier   Over dei stirrande tjern   Alt som kan gløda det gløder   Langs einsame stiar   Bær sin haust som ein byrde   Av glødande jarn   Bær du jarnbyrd mitt land?   Over glødende esser   Driv det skodde som virøyk   Mens haustvinden messer   Bær du jarnbyrd mitt land?   Er det kongsblod som ulmar   Brenn som som flammande purpur   Der blodåra svulmar      Jarnnetter melder seg   Mørke med isgufs av døden   Tunge er jarna   Svarte og kalde   Men gløden   Bur i all brennande ånd   Sjølv gløder ånda sin byrde   Og sjølv må den bæra   Jarnbyrden kanskje til døden   Som løyser dens bånd   Bær du jarnbyrd mitt land?   Som ei kongsmor din like   Bar dette brennande purpur   For retten til riket