Ik denk aan die tijd van idealen  Aan die tijd waarin alles kon  toen de wereld nog verdeeld was  In oost en west  Het was zo duidelijk wie goed was  En zo duidelijk wie slechte  Maar nu de waarheid aan het licht komt  Er bestaat geen goed of slecht  Dan weet ik wat het is  Dan dringt het tot me door  Het is niet de wereld  Maar ik die de onschuld verloor  Wanneer wanneer kwam dat moment  Wanneer vond dat plaats  Wanneer ben ik onderweg  Ik geloofde in waarheid  Ik geloofde in heldendom  Ik geloofde in vriendschap  En dacht dat eerlijkheid bestond  Maar natuurlijk ik leefde in dromen  Ik wou dat ik dat nog kon  Soms heel even als ik naar jou kijk  Zie ik dat het ooit bestond  Dan weet ik wat het is  Dan dringt het tot me door  Het zijn niet de anderen  Maar ik die de onschuld verloor  Wanneer wanneer kwam dat moment  Wanneer vond dat plaats  Wanneer ben ik onderweg  de onschuld kwijtgeraakt  Was het de mislukking  Na een succes  Of het verraad van ee ngoede vriend  Waren het de nachten van slapeloosheid  Na de dag dat jij mij verliet  Was het de vlucht in roekeloosheid  En in alles wat verboden is  Nee, het was de aanblik op die morgen  In de spiegel, mijn gezicht  Toen toen wist ik wat het was  Toen drong het tot me door  Dat ik door de jaren heen  Zo onschuldig ben geweest  Zolang zolang bleek ik een kind  En het komt nog vaakterug  Maar over het algemeen  Verliest de onschuld haar geduld  Toen toen op dat moment  Was er geen weg terug  Want door de jaren heen  Verandert onschuld in schuld  Want door de jaren heen  Verandert onschuld in schuld