Die allesoverheersende stilte  tijdens jouw afwezigheid  Waarvan ik heb gedroomd en  waarvoor ik vreesde  Die stilte is zo groot  Groter dan de zee  Groter dan de bleke maan  Groter dan de Piano van  Beethoven  Schoonheid kent geen tijd  En kan niet eens de stilte  doorbreken  Hoe hard ook de klank  Als van de motors van  het vliegtuig  Dat jou van mij wegnam  In de hemel loste jij op  Als een ster die valt  Maar ik heb geen wens  gedaan ik las  de lijnen in zijn hand  Die wijzen nog steeds naar jou  De Piano van Beethoven  Doet er het zwijgen toe  Alleen de naald die krast  Jouw naam in mijn hart