In Saigon vierden wij feest  En liep ik een ziekte op  Wij gedroegen ons als een beest  Met de hoeren van Saigon  Tot op een dag mijn beste vriend  Op een mijn liep van de Vietcong  Ik schreef mijn moeder ik wil naar huis  Ik wil weg hier uit Saigon  Saigon Saigon Saigon  Wij rookten opium puur uit angst  De vijand naderde Saigon  Omdat op een dag de President besloot  Dat Saigon verloren was  Als het donker wordt voel ik weer die angst  Die ik voelde in Saigon  De dokter zegt je leeft niet lang  Door die ziekte uit Saigon  Saigon Saigon Saigon  Ik verloor mijn vriend  Ik verloor mijn hart  Ik verloor mijn jeugd  Daar in Saigon  Nu ben ik op weg naar het Witte Huis  Met mijn revolver uit Saigon  Ik wil de president zijn ogen zien  Met mijn revolver in zijn mond  En als ik de trekker overhaal zeg ik:  De groeten uit Saigon  Saigon Saigon Saigon  De groeten uit Saigon  De groeten uit Saigon