Jestem tylko pyłem   W milionowym mieście   Mam powszednią pospolitą twarz   Jestem tłem i przeraża mnie powietrze   Moja podświadomość   Stateczna i bierna, stateczna i bierna   Za mną, przede mną rumuńskie klimaty   Wygląda to jak film o końcu świata   Oddech łapie mnie za rękaw   Tak jak śmierć pożąda kata       I czuję jak niewidzialna pętla   Zaciska moją szyję   Ledwie trzymam się powierzchni   Ja jestem tylko pyłem   Czasem uśmiecham się przez sen   A gdy sen przychodzi zaraz   Śni mi się monstrualna pizda    Żarłoczna jak kosiara       W oddali majaczą fabryczne kominy   Snują wizje narkotyczne   Milcząc przybierają kształty falliczne   Krok po kroku tracę własne punkty odniesienia   W hotelowym holu   Prostytutki które znam z widzenia   Coraz bardziej pewne, bezwzględne lecz chętne       I czuję jak niewidzialna pętla...       Mija ciężki dzień   Przekraczam próg mieszkania   Z fabryk nieprzytomna wychodzi trzecia zmiana   Zapalam nocną lampkę   Ty uśmiechasz się przez sen   Ja opowiadam tobie szeptem   O tym co dzisiaj zdarzyło się na mieście   O tym co dzisiaj zdarzyło się na mieście