De papegaai van Tante Sjaan   Kwam gisteren te sterven   Het is definitief met het beest gedaan   Nooit zal hij meer een vloek uitslaan   Nooit meer de mat bederven      Het was een eigenaardig beest   Hij kon het Wilhelmus zingen   Zo'n dier is er nog nooit geweest   Zelfs bij het laten van de geest   Zei hij nog vieze dingen      Mijn tante is een nette vrouw   Met deftige manieren   Als tante zei van koppiekrauw   Kreeg zei ten antwoord: "Barst nou gauw   Zit niet aan mijn kop te klieren"      De papegaai ligt in zijn graf   Mij kan het echt niet spijten   Als Tante Sjaan hem zangzaad gaf   Beet hij het vel van haar vingers af   En tante liet hem bijten      Hij schold haar uit voor dit en dat   Terwijl hij het voer verteerde   Hij noemde haar van alles wat   Waar tante geen begrip van had   Of niet op reageerde      De buren stonden er dikwijls van   Te klapperen met hun oren   En tante Sjaan zei: "Ja, dat kan   Dat heeft hij van mijn zalig man   Die had u moeten horen"      Nu staat hij opgezet en wel   Op het dressoir te pralen   Noemt tante nooit meer totebel   Is nu alleen nog maar een vel   Wat zaagsel en twee kralen      De papegaai van Tante Sjaan   Kwam gisteren te sterven   Het is definitief met het beest gedaan   Nooit zal hij meer een vloek uitslaan   Nooit meer de mat bederven